Marinela: një zë përtej kufijve

Që dje, diva e muzikës greke Marinela është ngjitur në qiellin e engjëjve.

Marinela nuk ishte vetëm një ikonë e skenës muzikore, por edhe një figurë që përfaqësonte elegancën dhe aristokracinë e jetës greke. Një emër që u bë i njohur edhe për publikun shqiptar, madje që para ndryshimit të sistemit. Ajo u kthye në një fenomen me këngën “Dimitrula mou”, dhe në koncertin e saj të parë në Shqipëri arriti të mbushte Pallatin e Koncerteve si rrallëherë më parë.

Edhe unë, që jam rritur në veri, aty ku gjuha greke nuk arrinte, por fjalët e para në greqisht i kam mësuar, pikërisht nga zëri i saj i jashtëzakonshëm. Ishte një zë që kaloi kufijtë dhe bashkoi popuj, pavarësisht plagëve që historia kishte lënë pas.

Nëse shqiptarët kishin si divë Vaçe Zelën, për grekët Marinela ishte gjithçka, një simbol që respektohej nga të gjithë, nga më i madhi te më i vogli.

Ajo u shndërrua në një legjendë, me koncerte të rralla që mbaheshin në tempullin e muzikës klasike, në Odeon e Herodes Atticus, duke i dhënë çdo paraqitjeje një dimension të veçantë.

Pavarësisht peshës së madhe artistike dhe hijes që mbante, ajo arriti të fitojë dashurinë edhe të publikut shqiptar, duke u bërë këngëtarja e parë greke që u ftua të performonte në Shqipëri gjatë asaj kohe.

Në jug, zëri i saj kishte mbërritur më herët përmes valëve televizive e radios greke, por për pjesën tjetër të vendit, ajo erdhi si një frymë e re, në një kohë kur marrëdhëniet mes dy popujve po hapeshin, të ndikuara edhe nga figura Andrea Papandreut.

Dhe kështu, bashkë me atë erë të re, erdhi edhe zëri i Marinelës, si një zë që nuk i përkiste vetëm një vendi, por të gjithë atyre që dinë të ndiejnë muzikën.
​
Sot ajo heshti… por jehona e saj vazhdon edhe përtej kufijve. Sepse legjendat nuk largohen, ato thjesht kthehen në përjetësinë e trashëgimisë kulturore të muzikës së popujve pa kufinj.